OpenAI میگوید با گسترش برنامه پژوهشگران دانشگاهی خود، دسترسی رایگان به مدلهای پیشرفتهاش را برای حداکثر ۲۰۰٬۰۰۰ پژوهشگر فراهم میکند. این شرکت در ۱۶ نوامبر از این تغییر خبر داد و ۵۰٬۰۰۰ کمکهزینه جدید به برنامه افزود.
کمکهزینهها به ترتیب ثبت درخواست اعطا میشوند. هر دریافتکننده میتواند دسترسی را برای حداکثر دو همکار نیز فراهم کند. OpenAI میگوید این گسترش، شمار پژوهشگرانی را که در ابتدا و هنگام راهاندازی طرح آزمایشی در ژوئیه به آنها دسترسی داده بود، دو برابر میکند.
پژوهشگران چه انتظاری میتوانند داشته باشند؟
این پیشنهاد برای پژوهشگران در نظر گرفته شده، اما OpenAI مشخص نکرده است کدام مدلها شامل آن میشوند، دسترسی چه مدت ادامه دارد یا پژوهشگران باید چه روندی را برای درخواست طی کنند. در این اطلاعیه همچنین محدودیتهای استفاده توضیح داده نشده است. این جزئیات برای پژوهشگرانی که میخواهند بدانند آیا برنامه میتواند از پروژهای مشخص پشتیبانی کند، اهمیت دارد.
OpenAI میگوید دادههای افراد ثبتنامشده در این برنامه را جمعآوری نخواهد کرد. این تعهد به خود برنامه مربوط است و توضیحی درباره نحوه مدیریت دسترسی یا شرایط دیگری که ممکن است اعمال شود، ارائه نمیکند. پژوهشگرانی که این پیشنهاد را بررسی میکنند، برای درک تناسب آن با کارشان به این جزئیات عملی نیاز دارند.
بخشی از تلاش گستردهتر برای حضور در دانشگاهها
برنامه پژوهشگران در کنار دیگر اقدامهای OpenAI برای پشتیبانی از استفاده دانشگاهی از محصولاتش قرار میگیرد. این شرکت همچنین ChatGPT Edu را ارائه میکند که دسترسی دانشگاهها به چتبات این شرکت را برای اهداف دانشگاهی فراهم میکند.
بر اساس این اطلاعیه، این اقدام در شرایطی انجام میشود که دانشگاههای بیشتری در سراسر جهان از ممنوعیتهای کلی استفاده از هوش مصنوعی فاصله میگیرند. گسترش برنامه راهی پیش روی برخی پژوهشگران میگذارد تا بدون پرداخت هزینه دسترسی، مدلهای OpenAI را امتحان کنند و به دریافتکنندگان کمکهزینه اجازه میدهد همکارانشان را نیز اضافه کنند. اما این به معنای واجد شرایط بودن همه پژوهشگران یا مؤسسهها نیست و تضمین نمیکند که مدلها برای همه کارهای پژوهشی مناسب باشند.
چرا مهم است
پژوهشگرانی که کمکهزینه دریافت میکنند، میتوانند بدون پرداخت هزینه از مدلهای OpenAI استفاده کنند و حداکثر دو همکار را نیز اضافه کنند. هنوز مشخص نیست کدام مدلها ارائه میشوند، چه محدودیتهایی برای استفاده وجود دارد و دسترسی چه مدت ادامه مییابد؛ بنابراین پژوهشگران فعلاً نمیتوانند بدانند این پیشنهاد نیازهای یک پروژه مشخص را برآورده میکند یا نه.