از 12 Nov 2026، عامل‌های Amazon Bedrock با نسخه جدیدتری از محیط اجرایی AgentCore اجرا می‌شوند، مگر اینکه نسخه قدیمی‌تر را انتخاب کنید. این تغییر در مناطقی که AWS اعلام کرده به‌طور خودکار اعمال می‌شود و هدفش شروع سریع‌تر عامل‌ها و کاهش هزینه اجرای آن‌هاست. هر عامل همچنان درون microVM اختصاصی Firecracker اجرا می‌شود تا فعالیتش از مشتریان دیگر جدا بماند.
تغییرات نسخه جدید محیط اجرایی
نسخه به‌روزشده، نشست را از روی تصویر ذخیره‌شده عاملِ آماده‌شده بازیابی می‌کند و سپس با افزایش حجم کار، منابع پردازشی و حافظه را گسترش می‌دهد. عامل‌های بی‌کار را می‌توان تا صفر کاهش داد و حافظه را ظرف چند دقیقه آزاد کرد. نشست‌ها اکنون می‌توانند تا 8 vCPU و 32 GB RAM داشته باشند و از ایمیج‌های کانتینری تا 10 GB پشتیبانی کنند. AWS می‌گوید برای یک ایمیج معمولی 2 GB، زمان شروع در صدک ۷۵ کمتر از 2 seconds است؛ در نسل قبلی این زمان نزدیک به 30 seconds بود.
تأثیر بر توسعه‌دهندگان و کسب‌وکارها
از آنجا که عامل‌های بی‌کار منابع را آزاد می‌کنند، در گفت‌وگوهای چندمرحله‌ای ممکن است حافظه صورتحساب‌شده برای هر نشست تا 68 % کاهش یابد. کاربرانی که به بارهای کاری سنگین—مثل کامپایل کد، کار با مرورگر یا بارگذاری یک مدل محلی—نیاز دارند، حالا می‌توانند این کارها را بدون جابه‌جایی بین محیط‌های اجرایی انجام دهند. محیط‌های اجرایی موجود تا زمانی که در منطقه‌ای که V2 هنوز پیش‌فرض نشده، مقدار platformVersion را صراحتاً روی V2 نگذارید، تغییری نمی‌کنند؛ بنابراین برای آزمایش رفتار جدید فرصت دارید.
چرا مهم است
توسعه‌دهندگانی که عامل‌های Bedrock می‌سازند، به‌ویژه در برنامه‌هایی که عامل‌ها بین درخواست‌ها بی‌کار می‌مانند، با شروع سریع‌تر و هزینه کمتر روبه‌رو می‌شوند. کسب‌وکارهایی که بارهای کاری سنگین دارند می‌توانند به‌جای مدیریت نسخه‌های جداگانه، از یک پلتفرم محیط اجرایی استفاده کنند. عرضه خودکار یعنی بیشتر کاربران نیازی به تغییر کد ندارند؛ اما در صورت نیاز می‌توانند با انتخاب پلتفرم قدیمی‌تر V1 از این نسخه صرف‌نظر کنند.
