پژوهشی که در arXiv منتشر شده گزارش می‌دهد ساختار شبکه تأثیر چندانی در پیش‌بینی نتیجه توافق گروه‌های شبیه‌سازی‌شده از مدل‌های زبانی نداشت. پژوهشگران 73,080 گفت‌وگوی کنترل‌شده میان هشت مدلِ تنظیم‌شده برای پیروی از دستورها را بررسی کردند و سپس از نتایج در شبیه‌سازی‌هایی با 10,000 عامل بهره گرفتند.
به گفته پژوهشگران، مدل‌ها گاهی نظرهایشان را فراتر از دامنه دیدگاه‌هایی که با آن‌ها روبه‌رو شده بودند تغییر دادند و بعضی گروه‌ها بر سر ادعاهایی که آشکارا نادرست بود به توافق رسیدند. در شبیه‌سازی‌ها، سوگیری درونی هر مدل و نحوه صورت‌بندی پیام‌ها بیش از معیاری در شبکه به نام اتصال‌پذیری جبری اهمیت داشت.
چرا مهم است
گروه‌هایی که از چند مدل زبانی برای بحث درباره ادعاها استفاده می‌کنند، نباید تصور کنند با تغییر شیوه اتصال مدل‌ها می‌توانند از بروز خطاهای مشترک جلوگیری کنند؛ این پژوهش نشان می‌دهد سوگیری‌های مدل‌ها و نحوه صورت‌بندی پیام‌ها همچنان می‌توانند توافق را شکل دهند.
