پژوهشگران با کمک جمینای ۴ آرگون گوگل، راه‌حل‌های ریاضی تازه‌ای برای بررسی میدان‌های مغناطیسی در محصورسازی پلاسما به دست آوردند. به گفته آن‌ها، چند ایجنت هوش مصنوعی در محیط Antigravity گوگل راه‌هایی پیدا کردند تا محدودیت تقارن هندسیِ راه‌حل‌های پیشین کنار گذاشته شود. نمونه‌های اولیه در چند ساعت به دست آمدند، اما پژوهشگران بعداً آن‌ها را بررسی و با روش‌های محاسباتی اعتبارسنجی کردند.
این کار به مسئله‌ای در ریاضیات فیزیک پلاسما مربوط است که به حدس فیزیک‌دان هارولد گراد در سال ۱۹۶۷ بازمی‌گردد. در سپتامبر ۲۰۲۶، مت لندرمَن از دانشگاه مریلند با کمک GPT-6 Astra Pro شرکت OpenAI راه‌حل‌هایی ارائه کرده بود که با آن حدس در تضاد بودند. آن راه‌حل‌ها، با وجود دقت ریاضی، در خانواده‌هایی با تقارن هندسی مشخص قرار می‌گرفتند. پژوهش تازه آن‌ها را به پیکربندی‌های فاقد این تقارن گسترش می‌دهد.
این راه‌حل‌ها برای چه به کار می‌آیند؟
در همجوشی با محصورسازی مغناطیسی، میدان‌های مغناطیسی باید پلاسمای بسیار داغ را درون محفظه نگه دارند. مدل‌های ریاضی و شبیه‌سازی‌های رایانه‌ای به پژوهشگران کمک می‌کنند رفتار این میدان‌ها و طراحی‌های مختلف را بررسی کنند. راه‌حل‌های دقیق تازه می‌توانند نمونه‌های مرجعی برای آزمایش نرم‌افزارهای محاسبه‌کننده تعادل مغناطیسی در ساختارهای سه‌بعدی پیچیده‌تر فراهم کنند.
هوش مصنوعی در یافتن ایده‌های اولیه و آماده‌سازی بخش‌هایی از دست‌نوشته هم کمک کرد؛ بااین‌حال، نویسندگان مسئول بررسی استدلال‌های ریاضی و نتایج منتشرشده بودند. این دستاورد به معنی حل مسئله مهندسیِ ساخت نیروگاه همجوشی نیست. پژوهش گزارش‌شده تعداد نمونه‌های دقیق ریاضی برای مطالعه میدان‌ها را بیشتر می‌کند، اما درباره زمان یا امکان تولید برق تجاری از همجوشی چیزی را ثابت نمی‌کند.
چرا مهم است
برای پژوهشگرانی که نرم‌افزارهای شبیه‌سازی میدان‌های مغناطیسی را می‌سازند، نمونه‌های دقیقِ بدون تقارن می‌توانند آزمون‌های بیشتری برای سنجش برنامه‌ها فراهم کنند. اما این نتیجه ریاضی به‌تنهایی نشان نمی‌دهد که رآکتورهای همجوشی می‌توانند برق تجاری تولید کنند.
