Begin september 2026 publiceerde OpenAI een concept van 166 pagina’s waarvan het bedrijf zei dat het het Navier-Stokes-probleem mogelijk kon oplossen, een van de zeven Millenniumproblemen van het Clay Mathematics Institute waaraan een miljoen dollar is verbonden. Het concept is geschreven in Lean, een taal voor formele verificatie die elke logische stap automatisch controleert. OpenAI zei dat het bewijs de methode volgde van de Spaanse wiskundigen Diego Córdoba en Luis Martínez-Zoroa.
Wiskundigen zien een verschil
Verschillende wiskundigen, onder wie Gonzalo Cao-Labor van EPFL, hebben het concept bestudeerd en zeggen dat de redenering niet overeenkomt met de aanpak van Córdoba en Martínez-Zoroa. Volgens hen zijn de overeenkomsten alleen oppervlakkig. Het Clay Mathematics Institute beoordeelt het concept sinds de publicatie ervan.
Enorme rekenkracht, onduidelijke impact
OpenAI draaide ongeveer 10,000 modelinstanties gedurende circa 88 uur en verwerkte 130 miljard tokens om het concept te genereren. Onderzoeker Noam Brown schat dat minder dan 10 % van het resultaat kan worden toegeschreven aan de multi-agentopzet, wat erop wijst dat het meeste werk door het basismodel zelf is verricht. De precieze rol van de zwerm AI-agenten is onbekend, omdat er op die schaal geen systematische tests zijn uitgevoerd.
Nieuwe publicaties krijgen kritiek
Begin oktober voegde OpenAI ongeveer 400 door AI gegenereerde resultaten toe aan een losse verzameling op GitHub. Veel wiskundigen vonden dat dit het vakgebied uitholde. De snelle stroom publicaties maakt het voor de wiskundige gemeenschap moeilijk om bij te blijven.
Waarom het ertoe doet
Voor gewone lezers laat deze kwestie zien dat zelfs enorme hoeveelheden AI-rekenkracht werk kunnen opleveren waar experts nog vraagtekens bij zetten. Ook blijkt dat door AI gegenereerde wiskundige bewijzen menselijke controle voorlopig niet overbodig maken. Het probleem waaraan de prijs is verbonden, is dus nog altijd onopgelost.
