پژوهشگران دیپمایند مقالهای منتشر کردهاند که در آن «هوش همزیست مصنوعی» را پیشنهاد میکنند؛ اکوسیستمی که در آن انسانها و عاملهای هوش مصنوعی با هم کار میکنند و بر یکدیگر اثر میگذارند. مقاله استدلال میکند این رویکرد جایگزین ایده یک ابرهوش واحد و خودبهبودگر («تکینگی») میشود. این پیشنهاد بر پیشچاپهای پیشین تکیه دارد که نشان میدهند مدلهای استدلالی میتوانند بهطور مستقل گفتوگوهایی با دیدگاههای گوناگون شکل دهند. همچنین مقاله میگوید ابزارهای آینده به کاربران امکان میدهند از طریق رابطهایی شبیه شبکه، گروههایی از عاملها را مدیریت کنند.
چرا مهم است
اگر این چشمانداز پذیرفته شود، توسعهدهندگان و نهادهای ناظر باید نهادها و رابطهای تازهای برای هماهنگکردن شمار زیادی از عاملهای هوش مصنوعی طراحی کنند، نه اینکه فقط یک سامانه را کنترل کنند.