De Chinese ministeries van Handel en Wetenschap hebben een ontwerp gepubliceerd dat de lijst uitbreidt van AI-technologieën waarvoor exportbeperkingen gelden. Het ontwerp omvat 23 AI-tools, waaronder grote modellen, agents, rekenclusters en software voor gegevensverwerking. Tools die automatisch malware kunnen schrijven of aanpassen die is gericht op kritieke infrastructuur, mogen niet worden geëxporteerd. Voor andere tools waarmee kwetsbaarheden kunnen worden opgespoord, gaan nieuwe beperkingen gelden, maar geen volledig exportverbod.
Hoe de regels voor modellen werken
In twee gevallen gelden exportbeperkingen voor grote modellen. Ten eerste zijn modellen die zijn getraind met ‘belangrijke gegevens’ uit China — gegevens zoals gedefinieerd in de Data Security Law — aan beperkingen onderworpen, tenzij die gegevens openbaar zijn, zijn opgeschoond tot minder dan 0.1 % van de trainingsset, nooit in de modeluitvoer verschijnen en de R&D voor kerntechnologie niet wezenlijk bevorderen. Ten tweede vallen de onderliggende technologieën — gewichten, checkpoints, broncode, architectuur en trainings- of inferentiemethoden — onder de regels zodra een model 10^26 FLOPs aan rekenkracht bereikt, minstens 2 trillion parameters heeft of volgens openbare ranglijsten van beoordelaars in de mondiale top 10 staat.
Wat nog wel mag
Het gebruik van modellen waarvoor beperkingen gelden via API-aanroepen, SaaS-apps, websites of lichte lokale versies valt niet onder de nieuwe regels. Dezelfde software exporteren om die op buitenlandse servers te draaien, vereist daarentegen een reguliere exportvergunning. China heeft ook een versnelde procedure voor ‘automatische vergunningverlening’ ingevoerd voor AI-technologie die als open source wordt uitgebracht, en voor Chinese bedrijven die datacenters in het buitenland exploiteren of internationaal samenwerken.
Waarom het ertoe doet
Bedrijven die afhankelijk zijn van open-weightsmodellen kunnen moeten overstappen op binnenlandse alternatieven of exportvergunningen aanvragen, wat extra kosten en complexiteit met zich meebrengt. Onderzoekers en ontwikkelaars kunnen open-sourcepublicaties nog steeds gebruiken, maar voor elke commerciële toepassing in het buitenland komt nieuwe papierwinkel kijken.
