شرکت تصویربرداری ماهوارهای SynMax میگوید پاکسازی زمین برای ساخت دیتاسنترهای جدیدِ متمرکز بر هوش مصنوعی در آمریکا سرعت گرفته است. این شرکت برآورد میکند ظرفیت نصبشده از حدود ۱۱ گیگاوات در سال ۲۰۲۵ به ۱۶ تا ۱۸ گیگاوات در سال ۲۰۲۶ برسد. این رقم کمی بالاتر از پیشبینیهای قبلی است، اما همچنان بسیار کمتر از بیش از ۸۰ گیگاواتی است که برخی برنامهریزان برای سال ۲۰۲۸ اعلام کردهاند.
بانک سرمایهگذاری Jefferies هشدار میدهد که سرعت ساختوساز با سه عامل محدود میشود: مجوزها، دسترسی به برق و بهویژه تأمین شتابدهندههای هوش مصنوعیِ بستهبندیشده. بستهبندی پیشرفته ــ مرحلهای که در آن تراشهها با حافظه پهنایباند بالا ترکیب میشوند ــ به گلوگاه تبدیل شده است. بیشتر قالبهای تراشهای که در آمریکا ساخته میشوند، هنوز باید برای این مرحله به تایوان فرستاده شوند و همین مسئله گلوگاهی در زنجیره تأمین ایجاد میکند.
ظرفیت بستهبندی فعلی پاسخگوی چه میزان تقاضاست؟
محاسبات SynMax نشان میدهد ظرفیت فعلی بستهبندی پیشرفته میتواند از شتابدهندههایی پشتیبانی کند که در مجموع حدود ۱۳ گیگاوات برق مصرف میکنند. با احتساب پردازندهها، حافظه، خنکسازی و بارهای دیگر، این رقم معادل حدود ۱۷٫۵ گیگاوات برق مصرفی کل دیتاسنترهاست. دو پروژه جدید بستهبندی که قرار است در سال ۲۰۲۷ راهاندازی شوند، میتوانند ۶ گیگاوات دیگر به این ظرفیت اضافه کنند و سقف عملی را به محدوده پایینِ ۲۰ گیگاوات برسانند؛ مگر آنکه ظرفیت سریعتر گسترش یابد.
چرا این محدودیت اهمیت دارد؟
اگر ظرفیت بستهبندی همپای تقاضا افزایش نیابد، ممکن است ارائه بارهای کاری جدید هوش مصنوعی با محدودیت یا تأخیر روبهرو شود و بر قیمت و دسترسپذیری خدمات ابری اثر بگذارد. اپراتورها در مناطقی که تأمین برق در آنها دشوار است، مانند تگزاس، ممکن است برای حفظ اتصال به شبکه ناچار شوند گاهی کاهش موقت مصرف برق را بپذیرند؛ مسئلهای که میتواند اجرای توافقنامههای سطح خدمات را پیچیده کند.
چرا مهم است
برای کاربران عادی، کندتر شدن راهاندازی دیتاسنترهای آماده برای هوش مصنوعی میتواند هزینه خدمات ابری را بالا نگه دارد و عرضه قابلیتهای جدید هوش مصنوعی را به تأخیر بیندازد. در ایالتهایی که با محدودیت برق روبهرو هستند، اپراتورها ممکن است گاهی با قطع برق مواجه شوند؛ اتفاقی که میتواند بر پایایی خدمات مورد استفاده شما اثر بگذارد.
