Anthropic در 8 اکتبر 2026 اعلام کرد ابزار پژوهشی هوش مصنوعی‌اش، Claude Science، برای تهیهٔ نخستین نقشهٔ کامل آسمان در نور فرابنفش (UV) به کار گرفته شده است. اخترفیزیک‌دان، Brice Ménard از دانشگاه Johns Hopkins، این سامانه را هدایت کرد تا همهٔ پیمایش‌های عمومی فرابنفش را گردآوری و کالیبره کند و نواحی جاافتاده را پیش‌بینی کند. حدود یک‌سوم نقشهٔ نهایی—بیشترِ صفحهٔ کهکشانی—با روش درون‌یابی مبتنی بر هوش مصنوعی پر شد؛ روشی آماری که از داده‌های پیرامونی یاد می‌گیرد تابش فرابنفش در آن ناحیه چه شکلی باید داشته باشد.
نقشه چگونه ساخته شد
Claude Science مجموعه‌ای از عامل‌های هوش مصنوعی را هماهنگ کرد که داده‌های مأموریت‌هایی مانند GALEX ناسا (که حدود 75 ٪ آسمان را پوشش داده بود) و چند پیمایش کوچک‌تر را دانلود کردند. عامل‌ها داده‌ها را پاک‌سازی کردند، درخشش خیره‌کنندهٔ ستاره‌های پرنور را حذف کردند و داده‌های ابزارهای مختلف را روی مقیاسی مشترک کالیبره کردند. برای بخش‌هایی که هیچ تلسکوپی به آن‌ها نشانه نرفته بود، سامانه با درون‌یابی پیش‌بینی‌هایی ساخت که به گفتهٔ پژوهشگر، به‌طور میانگین حدود ده درصد با اندازه‌گیری‌های واقعی تفاوت دارند.
اهمیت موضوع
این نقشه به معلمان و دانش‌آموزان امکان می‌دهد نمایی کامل از ویژگی‌های فرابنفش آسمان—از جمله ابرهای غبار، نواحی ستاره‌زایی و بقایای ابرنواخترها—ببینند؛ ویژگی‌هایی که پیش‌تر فقط در تکه‌هایی پراکنده قابل نمایش بودند. برای اخترشناسان، داشتن مرجعی یکپارچه در فرابنفش می‌تواند پژوهش دربارهٔ شکل‌گیری ستاره‌ها و ساختار کهکشان را سرعت ببخشد، هرچند بخش‌های پیش‌بینی‌شده همچنان به تأیید مستقل نیاز دارند.
چرا مهم است
دانش‌آموزان حالا می‌توانند تمام آسمان را در فرابنفش ببینند، نه فقط بخش‌هایی پراکنده را؛ بنابراین یادگیری دربارهٔ غبار و شکل‌گیری ستاره‌ها روشن‌تر می‌شود. اخترشناسان هم مرجعی آماده در اختیار دارند که می‌تواند زمان لازم برای گردآوری و پاک‌سازی داده‌ها را کاهش دهد، هرچند همچنان باید بخش‌های تکمیل‌شده با هوش مصنوعی را با مشاهدات آینده بررسی کنند.
