پژوهشگران مدلهای زبانی بزرگ چندوجهیِ تازه را برای ارزیابی همترازی تصاویر پزشکی بررسی کردند؛ وظیفهای که مشخص میکند آیا دو اسکن، آناتومی یکسانی را نشان میدهند یا نه. این پژوهش نشان داد GPT‑6 در تقریباً همه سناریوهای آزمایششده به دقتی بیش از ۸۵٪ رسید. عملکرد مدلهای پیشرفته قدیمیتر فقط اندکی بهتر از حدس تصادفی بود، درحالیکه یک مدل که بهصورت محلی تنظیم دقیق شده بود، در وظایفی که با آنها آموزش دیده بود با GPT‑6 برابری کرد، اما در موقعیتهای جدید به مشکل خورد. نویسندگان میگویند این توانایی میتواند به کنترل کیفیت در فرایندهای تصویربرداری پزشکی کمک کند.
چرا مهم است
بیمارستانها میتوانند از مدلهای عمومی پیشرفته برای خودکارسازی کنترل کیفیت تصاویر استفاده کنند و وابستگی به اپراتورهای متخصصِ کمیاب را کاهش دهند.